Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Trond Minken, fylkesbiblioteksjef i Buskerud

TrondMinkenI 1989 hadde eg praksis hos Trond Minken på biblioteket ved Norges Geologiske Undersøkelse i Trondheim. Han himla med augene då eg for n’te gong spurte kva han eigentleg dreiv med i denne rare foreininga han var leiar for. «Nei, Mariann», sa Trond, «Norsk Bibliotekforening er ikkje ei fagforening, det er ein interesseorganisasjon». Han var begynt å bli litt lei,  trur eg. Kjærasten min hadde nett gjort det slutt, så eg gjekk rundt på NGU, grein litt, snufsa, la inn samandrag av forskningsrapportar på tysk «på dataen» og ordna dei offentlege publikasjonane etter fargekode (det siste var min idé). Trond måtte trøyste meg ein del! Trond har seinare lært meg om mot, om å vere uredd og om å stå i stormen. Om å ikkje gi seg når du som biblioteksjef blir overprøvd av rådmann og politisk leiing når du skal drive eit godt bibliotek. Og han har lært meg å vere synleg og stå i det som måtte kome med rak rygg. Trond er fortsatt eit ideal for meg. Han har lært meg om korleis ein kan vere leiar av Norsk Bibliotekforening.

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Marita Grønlund, bibliotekar på Aurskog Høland bibliotek

MaritaGronlundMerk deg namnet, eller forresten, merk deg desse namna: @mikashasa på Twitter, AHBibliotek på SnapChat og aurskogholandbibliotek på Instagram. Alle desse kontoane blir administrert av den unge bibliotekaren Marita Grønlund på Aurskog Høland bibliotek. Ho er sjølvsagt også på Facebook  som einkvar bibliotekar som tek jobben sin på alvor er. Og heldige Aurskog Høland bibliotek, seier berre eg. Ho, og dei, har forstått dette med digital formidling, og har med det greidd å ta formidling til nye høgder der ungdommen er, for det er «sånt som ungdommen likar»! Dette er ein visuell ein-til-ein-kommunikasjon som samstundes når svært mange. Tenk på det neste gong du tenker at du skal lat røynsle og lang CV gå foran alder når du tilsetjer ein ny kollega på ditt bibliotek. Det handlar om å kjenne si besøkelsestid, for ei som Marita vil nå langt.  Marita blei fortent framheva som eldsjel av dei som driv bloggen sosialkommunikasjon.no under konferansen «Mission Possible» i Tønsberg for nokre veker sidan. «Marita er ei de må ta vare på!» sa dei. Og ta vare på deg, det skal vi, Marita! Eg startar her. Måtte du få vere bibliotekar lenge i landet!

 

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Vidar Kursetgjerde, bibliotekrådgivar på Møre og Romsdal fylkesbibliotek

vidar kursetgjerdeVidar var ein av bibliotekarene som tok i mot meg då eg hadde min første praksisperiode ved Ålesund bibliotek i januar 1988. Han var også på bokbåten i lag med meg nokre dagar i den same perioden. Eg var berre 22 år, men det var ei oppleving der eg følte meg som ei kvinneleg blanding av kaptein James Onedin og Henrik Wergeland. Bøkene ut til folket sjøvegen! Vidar er tålmodig, Vidar er ikkje den som kjem i trøbbel, Vidar vil ha ro og fred og han ønskjer mest av alt at alle skal vere venner og halde fred med kvarandre. For nokre år sidan skilte Ålesund bibliotek og Møre og Romsdal fylkesbibliotek lag, og Vidar var blant dei som sakna sårt publikumsvaktene. Og han var ein særs dyktig «bibliotekar på golvet». Der likte han seg aller best trur eg. Han kjem fortsatt ofte innom biblioteket i Ålesund, og fleipar med at han gjerne kan arbeide gratis med publikum. Men eg veit at han meiner det. Vidar har vore ein særs god kollega, den typen du alltid er glad for å sjå igjen. Glad i gode historier og glad i å flire. Eg har alltid gått godt i lag med den sorten. Han har forresten fått tatovert inn Ivar Aasen sitt namnetrekk på det eine skulderbladet.

 

 

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Ann-Mari Harkjerr, biblioteksjef i Ulstein

ann_mari_harkjerrAnn-Mari, alias «Fenomenet frå Hareid». Ho blei bibliotekar i godt vaksen alder og kom til oss i Ålesund i ein praksisperiode. Vi såg kva vi hadde med å gjere. Då høvet kom stjal vi henne frå Ørsta bibliotek til Ålesund. Ho var barnebibliotekar ved Ålesund bibliotek i fleire år, den sorten barnebibliotekar som såg ut som om ho var født til det. Som om det aldri var tenkt frå høgare makter at ho skulle bli noko anna. Fordi alt anna ville vere bortkasta når ho var så talentfull i å vere dette eine: Barnebibliotekar. Ho skifta personelegdom når ho hadde høgtlesingsstunder. Når ho var prinsesse, sjørøvar, troll og kva det no måtte vere. Born og vaksne med halvopne munnar, hyling, latter og roping. Ann-Mari var ein attraksjon i seg sjølv, og ein umåteleg god kollega som alle var glade i. Eg var letta den dagen utlysningsdatoen for biblioteksjefstillinga i nabokommunen der ho budde var passert, då var det for seint. Då fekk eg behalde henne. Men fristen blei utsett, eller blei det utlyst på nytt? Fenomenet frå Hareid var plutseleg ikkje vår lenger. No skulle andre barn få nyte godt av henne. Vi burde unne dei det. Men det var svært, svært vanskeleg.

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Vidar Lund, fylkesbiblioteksjef i Rogaland

VidarLundFørste gongen Vidar og eg møttest var i 2004 under arbeidet i spesialgruppa for folkebibliotekpolitikk. Han var då ei relativt ung og ukjent røyst i bibliotekmiljøet. Det skulle snart snu. Vidar er enormt kunnskapsrik og eit organisasjonsmenneske av rang, med klare nerdetendensar. Han er uhyre diplomatisk og er den typen som kan seie tilnærma kva som helst utan at folk blir sinte på han. Han er nynorskkonvertitt som meg, men han er mykje flinkare, det er forskjellen. På meg verkar det som om han får dei jobbane han vil ha, sjølv om flyet som skal ta han til intervjuet er det same flyet som vekkjer han over hovudet då han innser at han har forsove seg. Likevel får han jobben. Vidar har kome til å bli min nære venn, eit venskap eg set svært høgt. Ingen kan tøyse og fnise som oss, samstundes er han den stø rådgivaren eg tyr til når det trengs som mest. Om eg nokonsinne skal gifte meg på nytt skal Vidar kvede i bryllaupet mitt, det er forlengst bestemt. Som de ser så er han også den bibliotekaren som tittar fram bak ei bokhylle for å tilfredsstille dei fotografane som synes dette er ein kjempeoriginal måte å fotografere bibliotekarar på. Både Vidar og eg veit betre.

 

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Monica Deildok, leiar emeritus av Bibliotekarforbundet

MonicaDeildokMonica har nettopp gått av etter 13 år som leiar av Bibliotekarforbundet.  Hadde ho ikkje gått av ville eg likevel hatt henne med i denne julekalenderen, for dette er ikkje eit avsluttande festskrift. Ho er det eg i klartekst vil kalle ei grepa dame. Vi var i lag på bibliotekutdanninga på Høgskolen no i haust for å snakke for førsteklassingane, og eg må seie eg grudde meg litt, for dette hadde Monica gjort mange gongar før. Først blei eg letta over at ho ikkje hadde powerpoint, så holdt ho eit foredrag om norsk fagforeiningsvesen som eg lærte svært mykje av med pedagogiske evner som einkvar kan misunne henne.  Monica er krystallklar, kunnskapsrik, trygg og har ein naturleg autoritet. Eg blei medlem av Bibliotekarforbundet då det var heilt nystarta. Når eg no ser kva det har vakse seg til og kva eg får igjen for medlemskontingenten, så er det ingen tvil at Monica som hærførar og gallionsfigur har hatt mykje av æra for dette. Eg gleder meg til å følgje Monica vidare. Ein synleg og markant leiartype av hennes kaliber er det ikkje for mange av.

 

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Halvor Kongshavn, overbibliotekar på HumSam-biblioteket (UiO)

HalvorKongshavnKorleis Halvor er som bibliotekar anar eg ikkje. Men som sjef har eg blitt fortalt at han er perfekt. Eg kjenner Halvor gjennom hovudstyret til Norsk Bibliotekforening. Han er utdanna jurist, og var den som alltid visste svar på dei litt vanskelege juridiske spørsmåla vi av og til kom oppi. Han bidro til seriøs handsaming som ein særs dyktig pedagog og analytikar. Halvor var også mannen vi sloss om å sitje ved sidan av på juleborda og andre tilstelningar. Hadde vi ikkje ledd oss forderva av han tidlegare på dagen i styremøte, så fekk vi ein ny sjanse på kvelden, eller aller helst begge deler. Ein gong hadde Halvor satt seg på eit anna bord enn Anette Kure og meg, og latteren runga der vi sat utanfor og måtte sjå lengselsfullt inn. «Dei har det gøy vettu, for dei har Halvor!», sa vi. For Halvor er ein sånn mann du aldri får heilt nok av. Med hatt, cowboyboots og sjarmerande Haugesunds-dialekt var han liksom «innafor» same kva han måtte kome til å seie, og når Halvor måtte melde avbod til styremøte var det verkeleg trist.

 

 

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Ann-Kristin Vik Fløtre, IKT-bibliotekar på Gloppen bibliotek

AnnKristinVikFløtreAnn-Kristin er sjølvaste Lucia-bibliotekaren! Ho og eg er kullingar frå Statens bibliotek- og informasjonshøgskole, men ho er også styremedlem i Norsk Bibliotekforening Sogn og Fjordane. Ann-Kristin er ein brennande bibliotekar som trur sterkt på det ho held på med. Anten det gjeld å redde bokbåten for n’te gong eller  nytenking rundt bibliotektenesta i Gloppen. For Ann-Kristin er ein formidlar. Kvart år er vi pluss minus ti studievenninner frå kullet av 1990 som møtast ei helg i september for å gå turar og vere i lag. Sist no i september sykla vi frå Horten til Åsgårdsstrand. Og det er ikkje den ting Ann-Kristin ikkje greier å fatte interesse for. Om det no er rare trær, syklar utan gir, kvifor Edvard Munch malte akkurat slik og ikkje slik, kvifor lyset på himmlen over vatnflata er akkurat slik no, osv.  Det er nok derfor ho er så opptatt av litteratur også. Og ho snakkar om det ho les. Heile tida. Til alle.  Og når vi andre er langt nedi vinglasa seint på kveld, så fortsetjer Ann-Kristin å snakke om det ho har lese. Og i notatlista mi på telefonen har eg fortsatt bokanbefalingar frå henne frå året før. For Ann-Kristin er bibliotekar døgnet rundt. Ho er nysgjerrig, vitebegjærleg og ho sluttar aldri å undre seg. Det er ei gåve å ha.

 

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Tone Moseid, biblioteksjef ved Tønsberg og Nøtterøy bibliotek

toneMoseidTone har alltid vore eit bibliotekarideal for meg. Første gongen eg høyrde henne var under eit foredrag då ho var tilsett i Statens Bibliotektilsyn, og dei var i ferd med å bli nedlagt for å stå opp igjen som ABM-utvikling. Tone har framstått som særs kunnskapsrik, velartikulert, ein god rådgivar, eit godt korrektiv. Blir noko arrangert av Tone, så veit ein at ting er på stell, og at ingenting er overlatt til tilfeldigheitene. Ho framstår som like roleg og balansert. Sist eg høyrde henne var i Tønsberg bibliotek no i november som vert under konferansen «Mission Possible». Som ho sa ho som sat ved sidan av meg: «Ho utstråler tryggheit og ro». Og eg kunne ikkje vere meir einig. Tone er ein biblioteksjef som står støtt i rollen, Tone er noko å strekke seg etter. Både i framtoning, fagleg tyngde,  leiarstil og fordi ho er  ein særs hyggeleg og inkluderande person. Dessutan legg eg alltid merke til folk som har talegåver, og Tone er ein av desse.

Julekalender

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Knut Slinning Bjørdal, bibliotekar på Ålesund bibliotek

Knut Slinning BjørdalKnut er umåteleg kunnskapsrik. Han kan alt som er verdt å vite om gamle kommunegrenser, kyrkjesokn, rettskrivingsnormalar, songskattar, folketeljingar, bygdebøker, skifteprotokollar,  matriklar, lyrikarar og stortingsmenn. Han held små foredrag på personallunsjar om si eiga arva gryteklutsamling, han har med sjølvlaga snop, avleggjarar frå hagen og han les bortgløymde og gøymde dikt som ein prest. Han er den fødte formidlar, og når han før jul les «Den heliga natten av Hjalmar Guldberg på originalspråket svensk,  så er alt som det skal vere.  Han har fått godt vaksne damer i sekstiåra på klassetreff til fnise henrykt når han etter eit kort resonnement finn fram til den gamle leseboka deira som dei kan mimre over.  Då eg blei innstilt som leiar av Norsk Bibliotekforening skreiv han: «Mariann er forfremja til herlegheita». Eg er takksam for å ha fått arbeidd i lag med han.

Julekalender