17. desember Ann-Mari Harkjerr

Kvar dag i desember vil eg trekke frem ein bibliotekar eller bibliotektilsett som byr på seg sjølve og er gode ambassadørar. Ikkje for at desse personane nødvendigvis har gjort noko stort og aktuelt no i haust, men rett og slett fordi dei er representantar for fine bibliotektilsette som gjer ein jobb kvar dag, på forskjellige geografiske stader, i alle slags bibliotek. Ikkje alle av dei er ekstroverte og utadvente, men alle har ein kjærleik til det dei held på med. Dette er personar eg er glad for å kjenne.

Ann-Mari Harkjerr, biblioteksjef i Ulstein

ann_mari_harkjerrAnn-Mari, alias «Fenomenet frå Hareid». Ho blei bibliotekar i godt vaksen alder og kom til oss i Ålesund i ein praksisperiode. Vi såg kva vi hadde med å gjere. Då høvet kom stjal vi henne frå Ørsta bibliotek til Ålesund. Ho var barnebibliotekar ved Ålesund bibliotek i fleire år, den sorten barnebibliotekar som såg ut som om ho var født til det. Som om det aldri var tenkt frå høgare makter at ho skulle bli noko anna. Fordi alt anna ville vere bortkasta når ho var så talentfull i å vere dette eine: Barnebibliotekar. Ho skifta personelegdom når ho hadde høgtlesingsstunder. Når ho var prinsesse, sjørøvar, troll og kva det no måtte vere. Born og vaksne med halvopne munnar, hyling, latter og roping. Ann-Mari var ein attraksjon i seg sjølv, og ein umåteleg god kollega som alle var glade i. Eg var letta den dagen utlysningsdatoen for biblioteksjefstillinga i nabokommunen der ho budde var passert, då var det for seint. Då fekk eg behalde henne. Men fristen blei utsett, eller blei det utlyst på nytt? Fenomenet frå Hareid var plutseleg ikkje vår lenger. No skulle andre barn få nyte godt av henne. Vi burde unne dei det. Men det var svært, svært vanskeleg.

Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePin on PinterestPrint this page